Powiększ napisy | Pomniejsz napisy

Pomoc w usamodzielnieniu

USAMODZIELNIANI   WYCHOWANKOWIE   PIECZY  ZASTĘPCZEJ

Podstawy prawne

  1. Ustawa o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 z późn. zm),
  2. Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania pomocy na usamodzielnienie, kontynuowanie nauki oraz zagospodarowanie (Dz. U. 2005 r., Nr 6, poz. 45 z późn. zm.)

 

PROCES USAMODZIELNIENIA - INFORMACJE OGÓLNE

          Na dwa miesiące przed osiągnięciem przez wychowanka pełnoletności, wyznaczany jest opiekun usamodzielnienia, z którym osoba osiągająca pełnoletność opracowuje indywidualny plan usamodzielnienia.

Program taki zawiera dane o wychowanku, o rodzinie zastępczej bądź placówce, w której przebywał, a także dane o rodzicach biologicznych i opiekunie usamodzielnienia.

Program określa również potrzeby takie, jak: uzyskanie mieszkania, wykształcenia zgodnego z możliwościami i aspiracjami osoby, uzyskanie kwalifikacji zawodowych, zatrudnienia, przysługujących świadczeń i pomocy rzeczowej.

Pomoc pieniężna na usamodzielnienie jest przyznawana na zaspokojenie ważnej potrzeby życiowej osoby usamodzielnianej. Wysokość jednorazowego świadczenia z tytułu usamodzielnienia uzależniona jest od formy opieki zastępczej, z której wychowanek korzystał oraz od długości okresu przebywania dziecka poza rodziną w danej formie opieki zastępczej.
 

Usamodzielniany wychowanek/wychowanka – to osoba, która osiągnęła pełnoletność w rodzinie zastępczej, oraz osoba pełnoletnia opuszczająca placówkę opiekuńczo-wychowawczą typu rodzinnego i socjalizacyjnego, dom pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie, dom dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży oraz schronisko dla nieletnich, zakład poprawczy, specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy, młodzieżowy ośrodek socjoterapii zapewniający całodobową opiekę i młodzieżowy ośrodek wychowawczy, zwana dalej "osobą usamodzielnianą", zostaje objęta pomocą mającą na celu jej życiowe usamodzielnienie i integrację ze środowiskiem przez pracę socjalną, a także pomocą:

  1. pieniężną na kontynuowanie nauki;
  2. pieniężną na usamodzielnienie;
  3. na zagospodarowanie - w formie rzeczowej;
  4. w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym;
  5. w uzyskaniu zatrudnienia.

 

OBOWIĄZKI OSOBY USAMODZIELNIANEJ

Osoba usamodzielniana jest osobą odpowiedzialną za realizację indywidualnego programu usamodzielnienia.

Osoba usamodzielniana zobowiązana jest między innymi do:

  • realizacji poszczególnych postanowień indywidualnego programu usamodzielnienia w wyznaczonych terminach, a także do jego modyfikowania,
  • ścisłej współpracy z opiekunem usamodzielnienia oraz pracownikiem socjalnym PCPR lub wyznaczonej przez Centrum jednostki pomocy społecznej,
  • informowania organu udzielającego pomocy o każdorazowej zmianie swej sytuacji materialnej i życiowej, w tym w szczególności o przerwaniu nauki,
  • przedkładania w okresach wskazanych przez PCPR, pisemnego, oryginalnego zaświadczenia potwierdzającego fakt  kontynuowania nauki z zaznaczeniem jej trybu, pobieranego stypendium, a w razie potrzeby także o frekwencji i uzyskiwanych ocenach,
  • uczestnictwa w innych formach zajęć wskazanych przez pracownika socjalnego, mających na celu jej życiowe usamodzielnienie.


 

Źródło: PCPR_KK
Data dodania: 2011-04-13 13:49:09

Inne artykuły